Księga wieczysta to rejestr dostępny publicznie, przedstawiający stan prawny nieruchomości. Pozwala autorytatywnie spradzić, jakie prawa i komu przysługują do konkretnej nieruchomości. Istnienie ksiąg wieczystych funkcjonuje w licznych systemach prawnych w Europie, choć oczywiście rozwiązania prawne są inne w różnych państwach. Od 1991 roku księgi wieczyste prowadzą wydział ksiąg wieczystych w sądzie rejonowym według lokalizacji nieruchomości. Księgi wieczyste zakłada się dla nieruchomości, a nie dla ludzi, czyli jedna osoba może być wpisana jako właściciel w kilku księgach wieczystych, tymczasem jedno prawo własności winno być wpisane w wyłącznie w jednej księdze wieczystej.
Ustrojem ksiąg wieczystych kieruje kilka zasad. Najważniejsze z nich to: jawność formalna mówiąca, że każdy ma prawo w obecności pracownika sądu zapoznać się z treścią księgi wieczystej. Nie można tłumaczyć się brakiem znajomości treści w księdze wieczystej. Dalej domniemanie zgodności ze stanem prawnym oznacza, że domniemywa się, że stan prawny widoczny w księdze wieczystej jest zgodny z prawdą. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych sygnalizuje, że w razie niezgodności między stanem prawnym widocznym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi jest ważniejsza. I ostatnia zasada – pierwszeństwo praw wpisanych oznacza, że ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej mają pierwszeństwo przed takimi prawami nie wpisanymi do księgi.
